Last Letter หนังญี่ปุ่น “คนที่เธอไม่เคยรัก” และ “คนที่เธอไม่เคยลืม”

Last Letter หนังญี่ปุ่น “คนที่เธอไม่เคยรัก” และ “คนที่เธอไม่เคยลืม” เป็นหนังรักโรแมนติกในดวงใจ เรื่องต่อไปของใครหลายคนโดยเฉพาะ “คนที่เธอไม่เคยรัก” และ “คนที่เธอไม่เคยลืม” ไม่คิดว่าในยุคที่มี Smartphone แล้ว เรายังจะได้เห็นบทหนังที่เขียนจดหมายถึงกันแบบนี้อยู่ ยิ่งมาผสมผสานกับเรื่องอย่าง “รักครั้งแรก” แล้ว มันให้ความรู้สึกฟิลกู้ด อบอุ่นหัวใจมากมาย

ยูริ คิชิเบโนะ ( ทาคาโกะ มัตสึ ) เป็นแม่บ้าน เธออาศัยอยู่กับสามีของเธอ ( ฮิเดอากิ อันโนะ ) และลูกสองคนของพวกเขา ยูริ คิชิเบโนะ ไปร่วมงานศพของ มิซากิ โทโนะ น้องสาวของเธอ ที่นั่น เธอได้พบกับอายูมิ หลานสาวของเธอ ( ซูสุ ฮิโรเสะ ) เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี อายูมิยังคงไม่สามารถยอมรับการตายของแม่ของเธอได้ และด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่สามารถเปิดจดหมายที่แม่ทิ้งไว้ข้างหลังได้

ยูริ คิชิเบโนะไปร่วมงานรวมตัวของพี่สาวเพื่อแจ้งข่าวการเสียชีวิตของพี่สาว ความเข้าใจผิดเกิดขึ้นที่งานพบปะสังสรรค์ และยูริ คิชิเบโนะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมิซากิ โทโนะ น้องสาวผู้ล่วงลับของเธอ ยูริ คิชิเบโนะ พบกับรักแรกของเธอ เคียวชิโร โอโตซากะ ( มาซาฮารุ ฟุคุยามะ) ที่เข้าใจผิดคิดว่าเธอคือมิซากิ โทโนะ ปัจจุบัน Kyoshiro Otosaka เป็นนักเขียนนวนิยาย พวกเขาแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อ อยู่มาวันหนึ่งยูริได้รับข้อความจากเคียวชิโรว่า “คุณเชื่อไหมว่าฉันยังรักคุณอยู่”

ถ้าคาดหวังว่าจะได้ดูหนังโรแมนติกแบบน้ำตาไหลพรากอาจจะไม่ถึงขนาดนั้น เพราะหนังไม่ได้บิ้วเราให้ฟูมฟายคา แต่ถ้าอยากได้ความหน่วง ความจุกแบบสองวันผ่านไปเรื่องราวทั้งหลายอยู่ในหัวอยู่เลยนี่

มีความละมุนละไม กลมกล่อมได้รสอูมามิสุดๆ ใครเป็นแฟนของผู้กำกับ อิวาอิ ชุนจิจะสัมผัสได้เลยว่าหนังเรื่องนี้คือการเปลี่ยนแปลงอีกสเต็ปหนึ่งของฮี โดยเฉพาะครึ่งแรกเนี่ย โคตรมีเสน่ห์ อินี่นี่ดูไปก็นั่งยิ้มไปกับความโรแมนติก หนังเก่งที่ใช้จดหมายให้เข้ากับยุคปัจจุบันโดยที่เราไม่ได้รู้สึกแปลกประหลาดใจเลย #ทั้งๆที่ยุคนี้ไม่ได้เขียนจดหมายกันแล้ว

พาร์ทครึ่งหลังจะมีลายเซ็นและคาแรกเตอร์ของตัวผู้กำกับชัดเจนมาก มันมีความหวนนึกถึงความทรงจำของรักครั้งแรก ความร้าวราน ความ #ถ้าเพียงฉันรู้มาก่อน…. ที่จุกและกำลังใจที่งดงาม แต่ไม่บีบคั้นให้เราร้องไห้ องค์ประกอบทั้งหมดของหนังเรื่องนี้มาก ทั้งวิธีการเล่าเรื่อง ภาพ มุมกล้อง ดนตรีประกอบคือมันลงตัวมาก แล้วยิ่งได้ทีมนักแสดงระดับทอปขนาดนี้มาแสดงกันเต็มจอ ยิ่งรู้สึกว่าเนี่ยแหล่ะ คือหนังที่คอหนังรักญี่ปุ่นต้องดูให้ได้

หนังญี่ปุ่นก็ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นหนังญี่ปุ่นเสมอ เป็นหนังที่ตรงจริต และทำงานกับอารมณ์เราได้ตลอดทั้งเรื่องเลยจริงๆ คือมันน่ารักมากก ชอบที่สุดคือออร่าแคริสม่าของสองสาวอย่าง ซึสึ ฮิโรเสะ และน้อง โมริ นานะ สองคนนี้ทำให้หนังดูมีเสน่ห์มากเยอะมากๆ ดนตรีประกอบดีมาก

ส่วนนิสัยตัวละครแอบน่ารำคาญเล็กน้อย (แต่ให้อภัยเพราะนักแสดงน่ารัก) โดยเฉพาะนิสัยแอบอ่านจดหมายคนอื่นเนี่ย !! แต่จะว่ามากก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นพล็อตหลักของเรื่อง ไม่งั้นก็คงจบตั้งแต่กี่นาทีแรก

แม้เรื่องนี้การดำเนินเรื่องจะสนุก น่าติดตาม แต่ด้วยความเป็นหนังญี่ปุ่นก็ยังคงมีช่วงเนือยเปลือยอารมณ์อยู่บ้าง ซึ่งส่วนตัวเราค่อนข้างที่จะชินกับวิธีการเล่าเรื่องแบบนี้ แต่ก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้เล่นความเนือยมากเกินไปนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับน่าเบื่ออะไร

สรุป
เรื่องราวของคุณแม่ยังสาวคนหนึ่ง “ยูริ” ที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพี่สาวตนเอง “โทโนะ” ในงานเลี้ยงรุ่นของพี่สาวที่เธอตั้งใจจะไปแจ้งข่าวให้ทุกคนทราบถึงการตายของพี่สาวเธอ แต่ด้วยความที่ไม่มีช่องให้แทรกเลย เธอเลยช่างแม่งเนียนๆ ไหลตามน้ำไป เท่านั้นยังไม่พอ.. เธอยังตกกระไดพลอยโจน ต้องรับบทเป็นพี่สาวในการตอบ “จดหมายรัก” กับชายหนุ่มที่เป็นรักแรกของเธอเอง ที่เธอแอบชอบมานานกว่า 25 ปีอีกด้วย !!!